نامه اي به ميرحسين

سلام میرحسین!
آمدی جانم به قربانت ولی حالا ... باز خوبه که اومدی!
میرحسین جان در زمانی که چهار سال است دوستان عدالت سرخود، مردم را رنگ می کنند (در تمام سبک های نقاشی که تصورش را بکنید) ما تو را نماینده خود می دانیم. فقط امیدواریم به رغم سابقه هنر نقاشی ات در این سال ها، به تفاوت های بنیادین سالوادور دالی و آقای احمدی نژاد توجه کافی داشته باشی!
میر حسین من از همین الان به تو توصیه می کنم کابینه احتمالی ات را اعلام کن و غلام حسین الهام را هم بگذار وزیر کار. باور کن کسی که چهار سال، شش تا شغل داشته و بیست و نه روز از سی روز ماه را به شغل و اشتغال فکر می کند مناسب ترین فرد برای مقوله اشتغال و وزارت کار است.
میرحسین جان برای وزارت جنگ هم دوست و برادر عزیز صفار هرندی را پیشنهاد می دهم، هم مقرّش روزنامه توپخانه بوده هم در هر پستی که باشد احساس خود توپخانه بینی دارد. شما او را بگذاری برای بچه لالایی بگوید، به جای جغجغه نارنجک می دهد دستش!
میرحسین عزیز، بیا و نوآوری کن، یک «وزیر زلف» انتخاب کن. هم جوان پسند است هم اینکه وزیر دست به نقدش را داریم. خوب است که می بینم باهوشی و خودت داری زیر لب می خوانی: «کلهر، کلهر، دل من شد اسیرت».
میر حسین عزیز، سابقا ما به جای نه ماه، رسما شش ماه از سال را مدرسه می رفتیم و بقه اش را تعطیل بودیم. تو چند سالی در اوایل انقلاب سر کار بودی، بیست سال رفتی تعطیلات! این گرایشات عمیق ناسیونالیستی و ادای دین تو به ایرانی بودن را تایید می کند. ضمن تشکر از این احساسات ملی گرایانه تو، درخواست می کنم این چند روز تا انتخابات را از تعطیلات بالکل و از بیخ خارج شوی، بعد که رئیس دولت شدی خود دوستان زحمت می کشند و تعطیلت می کنند، خیالت راحت!
میرحسین قشنگ من (ببخشید احساساتی شدم!) چند چیز، دیگر در جهان استفاده نمی شود که لازم دیدم خدمتت معروض بدارم: 1)خط میخی 2)کاغذ پاپیروس 3)کوپن! همین جور کلا گفتم بدانی!
میرحسین عزیز و گرانقدر، اگر به زبان خودت بخواهم بگویم باید عرض کنم «تشریف ببیرید ما مجدانه از سرکار عالی من حیث جمیع جهات حمایت می کنیم» ساده تر اینکه «برو، دارمت!». بقیه اعضاء کابینه را هم خصوصی خدمتت عرض می کنم.
تکمله: چند وقت پیش فاطمه رجبی چیزی در مورد شما نوشت و سید ابراهیم نبوی جوابش را داد که شما در این ماجرا، طرف خانم رجبی را گرفتی. با توجه به اینکه هر دوی این دوستان، همکار بنده و عمیقا طنزنویس هستند، شما معلوم کن بین طنز فاطمه رجبی و سید ابراهیم نبوی طرف کدام یکی هستی تا ما هم بدانیم به کی رای بدهیم! بگو ما طاقت شنیدنش را داریم به هر حال مرد برای هضم دلتنگیاش گریه نمی کنه، قدم می زنه!
راي من ميرحسين ...



